Nowe nałogi, nowe obsesje

Wraz z nowym rokiem, traktowanym jako alegoria zmian w nadchodzących miesiącach - czego spodziewać się nie należy, bowiem jak w dupie byłam, tak w dupie jestem a na dodatek gówno zasłania mi widok z okna - pojawiły się nowe smaczki w miejsce starych, niektóre problemy zostały zastąpione fobiami i ogólnie u mnie po staremu. Jak wiadomo, nie potrafię sprostać swoim noworocznym postanowieniom. Jedno z nich: "zostać supercziką", tarza się w chwili obecnej po podłodze pośród pustych opakowań po chipsach i butelek po pepsi, a ubrudzone czekoladą ręce wyciera w przyciasnawe już spodnie. Przypadeg? Nie sondze. Teraz chwilka przerwy, bo muszę sprawdzić jakie miałam inne postanowienia. Dobra. Sport. Jeden wielki śmiech na sali. Owszem, wciąż unikam komunikacji miejskiej, by potem 15 minut przed zajęciami zorientować się, że jeszcze nie umyłam zębów, a co najlepsze droga na uczelnię zajmuje minut 17 (słownie: siedemnaście). Najmniej. Dlatego daję sobie pół plusika, bo dobiegłam i zdążyłam. Na duży plus mogę zapisać fakt, że nie palę już od dwóch tygodni. Najlepsze jest w tym to, że nie zakładałam sobie jakiegoś planu rzucania nałogu, bo nałogowcem nie jestem. Paliłam do towarzystwa albo do towarzystwa alkoholu i ewentualnie gdy siedziałam na parapecie podczas deszczu. Zobaczymy jak długo pociągnę. Od początku roku nie kupiłam też niczego słodkiego, bo przecież rogale z czekoladą na śniadanie się nie liczą, c'nie?

Sprawnie ograniczyłam też spożycie alkoholu. Zamiast wódki i piwska, które pojawiały się prawie codziennie, pijam ruskie szampany i wina. Te ostatnie ze względu na cenę (17 zł za butelkę) pijam raz w tygodniu. Szampany, mimo ceny, również. Zaoszczędzone pieniądze przeznaczam na kino i kabanosy (były w promocji). Jak na razie jest stabilnie.

Oczywiście pozornie. Jak zwykle z resztą.