14 czerwca 2013

Gwałcę replay. Namiętnie

Wracałam dziś o piątej z imprezy. Najpiękniejsze chwile w życiu. Te kolory, te babcie. Wciąż kocham rum i jestem nieszczęśliwa. Pozdrawiam.

Dwje wersje.




najlepsze jest to, że nie opublikowałam części III.

przy dwóch ostatnich wciągam kolejną kreskę nieszczęścia

2 czerwca 2013

Wesela, wesela

W życiu każdego człowieka nadchodzi taki moment, czy to kuzynka się trafi, czy to brat, czy jakiś wujek po kisielu, że na wesele iść trzeba. I na nic są tłumaczenia „Ale mamo, muszę zabić tego Trolla na 29 levelu w Word of Wordcraft” czy „Patrz tato, moja pleśń zmieniła kolor, to z pewnością zmieni przyszłość całej nauki!”. Po prostu trzeba się spiąć, wskoczyć w garniak, czy tam kiecę jakąś, umyć się trzeba, a zęby przede wszystkim, bo zdjęcia będą robić. Nie jest miło. Nie jest nawet fajnie.

Jadźka, wyglądasz pięknie (ale przytyłaś)

W Polsce, a szczególnie w „zaścianku”, ciekawym jest zjawisko lansu, który jest charakterystyczny dla takich zgromadzeń rodzinnych jak wesele. Wszystko zaczyna się wraz z przyjściem zaproszenia na to fantastyczne wydarzenie. Ba, nawet wcześniej, bo popularna staje się w Polsce impreza zaręczynowa. Dowiadując się o weselu, w głowach naszych matek, cioć, wujków, ojców i innych kisielowych krewnych pojawia się potrzeba zaistnienia w świecie. Chcą podczas imprezy pokazać się z jak najlepszej strony. Wiadomym jest, że chcemy wyglądać fantastycznie, chcemy zostać zapamiętani jako dobrze ubrani, jako osiągający sukcesy. Prawdy nikt znać nie musi.

Zaczynają się poszukiwania sukienki. Oczywiście, wybór pada na te najkrótsze, najskąpsze czy też najbardziej błyszczące. Pojawiają się też pierwsze teksty „Co, ja w 42 nie wejdę? Jeszcze dwa lata temu miałam 40!”. To dopiero początek. W takich też sytuacjach pojawiają się też pierwsze myśli samobójcze „JezusMariaPrzytyłam!”. A tylko dwa tygodnie do wesela. Czy jest coś zabawniejszego, niż czekanie na pęknięcie sukienki ciotki Zosi? Chyba nie.

Nie zapominajmy o fryzjerze i kosmetyczce. Na weselu możemy zobaczyć przegląd top trendów ostatnich trzydziestu lat, w zależności, kto i w jakim czasie miał szansę brylować na imprezach. Efekt końcowy jest taki, że dwie osoby mają takie same sukienki albo ktoś wyszedł jak gwiazda niemieckiego kina pornograficznego, co jest oczywiście charakterystyczne dla osobników z Polski wschodniej i Pomorza.

Życzenia

Pomijając cały proces dojazdu do miejsca zbrodni („Zygmunt, zgubiliśmy się!”) i ceremonii ślubnej („Andrzej, rób zdjęcia!”), możemy spokojnie przejść do życzeń.
Tuż po wyjściu pary młodej z kościoła/urzędu stanu cywilnego, w tymże miejscu ustawia się gigantyczna kolejka z kwiatami, podarkami, misiami czy kopertami. Na całe szczęście nie wiem jak to jest usłyszeć od rubasznego wujka słowa „Chędoż często, czasem rankiem, zawsze dobrym bądź kochankiem. Zrób śniadanie żonie rano, by ci dała dziś w kakao”, „Na krewniaka czekam z wódką, trzymaj żonę swą pod kłódką” czy „Dużo seksu, mało dzieci, niech wam życie tak nie zleci, jak mi dzisiaj kubeł śmieci”. Serio, kto chciałby otrzymać takie życzenia? Łapka w górę!

Prezent Perfect

Czymże byłby wesela bez prezentów? Oczywiście kwiaty, to podstawa. Im większe i bardziej fikuśne tym lepiej. Kimże byłaby chrzestna z Opola be nowej pralko-zamrażarki w tym pudełku wielkości fiata 126p? Niczem. Nie tylko strój definiuje naszą postać w plotkach na najbliższe pięć lat, ale i prezent jakim chcemy nagrodzić parę młodą za ten samobójczy krok w stronę ślubnego kobierca. Najczęstszym prezentem są pieniądze albo puste koperty, jednakże miałam okazję zobaczyć gigantyczne misie, które nie sposób było wziąć, a także pudła z porcelaną w kaczuszki. Ludzie bywają bezczelni i na prośbę jednej z licznych krewnych by zamiast kwiatów przynieśli kupony lotto, przynieśli… kwiaty. Tony, miliony tuzinów. Za przeproszeniem, co komu po kwiatach, które za trzy dni zwiędną? Jasne, można dać jeszcze słodkie bukiety, ale taki jeden stoi od dwóch lat u mnie na pianinie. Z pewnością zacznę go jeść. Teraz.

Nałóż sobie szaszłyczka


uważaj Kazek, bo pobrudzisz

Po tradycyjnym toaście i szalonym "100 lat" czas na żarło. O jedzeniu na weselu można pisać poematy. Ale zawsze jest taki sam standard: rosół i ziemniaki z kotletem. Pary młode starają się wymyślać co ciekawsze dania, by urozmaicić smaki gości; czasami to wychodzi a czasem nie. Fontanna z czekolady, to istny hit weselny. Niezła atrakcja, dla mieszkańców Podlasia i Beskidów. Ale cóż z tego, skoro owoce nieświeże, stare jajka zepsuły ciasto, a ziemniaki niedogotowane?
Dobre jedzenie = dobre wesele. Z tego co najczęściej było wspominane w domu z imprez weselnych, to jedzenie. A u Kaśki były płonące szaszłyki, a u Grażyny nie podawali jedzenia, a u Witka, Kazek z Mirkiem pili wódkę z pieprzem, żeby zabić salmonellę itp., itd.

One Vodka… four vodka... floor

Wesele bez wódki? Ocipiałeś? Nikt na trzeźwo nie będzie tańczył, jadł i grał w żenujące zabawy organizowane przez rubasznego wodzireja. Alkohol to podstawa. Choć czasu się zmieniają - niektórzy chcą cichej i skromnej ceremonii zwieńczonej obiadem w gronie najbliższych, jednakże goście i tak robią swoje. Przykład z autopsji. Była wódka, ale mało, bo wyliczona symbolicznie. Nie było nawet muzyki. Lecz od czego są goście (świetnie poinformowani o takim, a nie innym przebiegu imprezy). Zajechali do sklepu, przywieźli wódę i muzykę. Choć sala była opłacona jedynie do dwudziestej pierwszej, to i tak niedobitki były wynoszone około północy. I nie sposób nie przygotować kolejnych butelek dla wychodzących gości. Nie mogą wyjść spragnieni.

Wódkę można by wcisnąć prawie w każdy omawiany aspekt, bo po wódce jesteśmy bardziej otwarci, towarzyscy, zabawni. Prawie zapomniałabym o momencie upojenia alkoholowego, kiedy to twoi wujkowie nie poznają własnych siostrzenic/bratanic i zaczynają je podrywać, oczywiście nie ma w tym nic złego, dopóki nie tańczysz z takim jednym, a on zaczyna cię obmacywać i wieszać się po tobie. Bywa też tak, że podczas picia wychodzą rodzinne tajemnice skrywane od lat. I nie ma bata. Musi być wpierdol. Bez dwóch zdań to taki weselny standardzik.

Masz już chłopaka?

Small talk nie jest polską specjalnością. Siedząc pośród starszych cioć i wujków jesteś poniekąd skazany na grad pytań, jakimi zasypią cię podczas deseru. "Gdzie do szkoły?, Jakie studia?, Jaka praca?, Masz chłopaka?, Czemu z nim nie przyszłaś?, Gdzie jest twój narzeczony?, Jak mama brała ślub, to była w twoim wieku. Ciotka Józka, to już miała jedno dziecko, a drugie w drodze. Co tam słychać, He?" Pytania te, choć pozornie proste, są studnią bez dna. W takich sytuacjach możesz liczyć na swój urok osobisty (albo i nie) a także na inteligencję (albo i nie), by usłyszeć „Gadane masz jak ojciec”. Po wspomnianym wyżej alkoholu wychodzą także prywatne poglądy nie niektóre sprawy. Np.: na politykę. Ach, ile kłótni, waśni i sporów wywołał ten wdzięczny temacik. Ważne, że wesele to możliwość do wymiany poglądów, opinii i sądów na dane tematy. Bo przecież, trzeba wiedzieć „Co tam słychać w handlu, Ziutek?”

Muzyka i zabawa


żeby jej ino fryzury nie zniszczył!

Skoro mamy już wódkę, to czas na zabawę. Nie oszukujmy się, ale dobry zespół to filar polskiego wesela. Już na etapie planowania musimy wyzbyć się marzeń o kwartecie smyczkowym czy o zespole Death metalowym. Nawet, jeżeli twoi goście, to norwescy drwalowe z brodami, zafascynowani kulturą celtycką. Disco polo z lat 90’ jest niczym smrodek ciągnący się za skunksem. Niby nikt nie lubi, ale wszyscy znają i dobrze się przy tym bawią. Do lamusa wciąż nie odeszły typowe zabawy. Przeciąganie jajka czy innego banana prze nogawkę spodni, silnie kojarzy się z jednym. Kilka dni temu oglądałam wideo z wesela kuzyna, gdzie pod sam koniec zabawy goście dobierali się w pary i która z nich szybciej się rozebrała bez użycia rąk ta wygrywała. Oczywiście wśród tych zabaw są tradycyjne oczepiny, które kończą się różnie. A to szczęśliwi ludzie, którym udało się złapać bukiet i muchę muszą się pocałować, a zazdrosny partner któregoś z nich wszczyna bójkę. Albo jakieś jajko zostaje zgniecione podczas wędrówki wzdłuż nogawki. Bywa też, że któryś z podchmielonych wujków wychodzi na parkiet i zaczyna robić areobik albo… striptiz.

Polskie wesele dobiega końca. Wszyscy są spici i zadowoleni. Na wierzch wyszła kolejna rodzinna afera, która będzie się ciągła do kolejnego rodzinnego spotkania. Ciotka Kryśka jest definitywnie pokłócona z ciotką Anetą, a wujek Zbyszek jest już za stary na dansing (dlatego ta karetka). Nowożeńcy liczą straty, a ich rodzice są dumni, że nikt nie zarzygał toalety, jak to było u kuzyna Grześka. Wodzirej rzuca ostatnie zalotne spojrzenia na wychodzące dziewczyny, dając im znak, że na pewno zadzwoni. Jeszcze dzisiaj. Wszyscy są szczęśliwi, bo wybawili się za wszystkie czasy, a typowym, polskim weselu.

Amen.

25 maja 2013

Turyści w Zakopcu. Przegląd.

Piękna wiosenna pogoda. Pada deszcz, a mgła uniemożliwia zlokalizowanie najbliższego monopolowego. Dlatego też wyruszyłam w góry Polskie, ukochane, gdzie wieszczowie narodowi i muzycy i inne ciule pozostawili swoje serca i dusze (nie dosłownie). Bowiem, czy nie jest pięknie wspominać Pana Tadeusza (nie chodzi o butelkę) przy Wodogrzmotach Mickiewicza? Czy nie jest pięknie patrzeć na zniszczone przez żywioły nagrobki lokalnych bajdałów i grajków. Jest. Czymże byłby wyjazd do kurortu, bez odrobiny złośliwości na ustach wobec takich samych grzeszników, jak ja? (turystów). "Prochem, niczem" (Mickiewicz - ćpun- to powiedział).


typowy góral w poniedziałek rano

1. Tata-kowboj
Spocony facet około czterdziestki w bezrękawniku (Adidas, dzifffko!) i kapeluszu kowbojskim. Najczęściej otoczony dwójką-trójką dzieci i piwnym umięśnieniem, co potwierdza trenowany przedmiot w dłoni (Tatra mocne). Prawdopodobnie łysy i w podłużnych (poziomo) okularach przeciwsłonecznych, w których NIE wygląda jak Will Smith w Facetach w czerni.

2. Szafiarka
Najmodniejszy outfit w extra kurorcie jest obowiązkowy. "Tak szczere to ten szaliczek dostałam od bacy, więc go reklamuję, świetnie pasuje do chanelki (Zara 199,90 zł). Polecam.". Modne tego roku miętowe cygaretki zestawia z balerinkami z motywem tygrysim. Przecież ona nie jest taka pierwsza lepsza; powinna pokazać pazur. Do tego dorzuca skórzaną karmelową kurteczkę i koszulkę z H&M, ale wygląda jak Zara. Oczywiście na głowie ombre, ewentualnie kucyk-co-wygląda-na-zrobiony-w-trzyjści-sekund-ale-serio-to-robiłam-go-pjentnaście-minut.

3. Sightseeing Ma(j)ster
Woli zapłacić 40 złotych za przejazd 8 kilometrów (!!!!)niż obcować z naturą en face. W czasie przejażdżki obdzwania znajomych "No jeste w Zakopanem, jade właśnie na Morskie Oko. Nie słysze cie Zbychu! O, teraz lepij. No pogoda super, a ludzi co u nas w Warszawie w metrze. Pozdrów Helenke. No koniem jade, no umio te górale trzepać dutki, oj umio". Po przyjeździe na miejsce stwierdza, że fajne góry, ale za wysokie, dużo Krakusów i że w Warszawie lepij.

4. Dama
Jest to odmiana Sightseeing Ma(j)stera, jedynie w wersji kobiecej. Starsza pani, elegancko ubrana, jakby do kościoła, z pobłażaniem patrzy na piechurów, których wyprzedza jej bryczka. Jeżeli trafiłeś na taką podczas skracania sobie drogi (jest taki moment, co się idzie po kamieniach), ta z niedowierzaniem mówi "Patrz Danusiu, jaka ta młodzież zwinna i szybka".

5. Matka Polka na wakacjach
Będąc już po trzeciej, czy czwartej ciąży nie wygląda tak dobrze jak kiedyś, BARDZO. W obcisłym, czarnym -bo czarny wyszczupla- podkoszulku na cienkich ramiączkach jedynie podkreśla walory swojej urody. Dżinsy dzwony i białe adidasy wprost idealnie pasują do outfitu Taty-kowboja. Zazwyczaj w czarnych okularach i przetłuszczonych włosach stara się wpasować w otoczenie. Ginie gdzieś na samym końcu w tłumie.

6. Bear Grylls
Typowy survival'owiec.Dobre górskie buty, kopyta, sportowy plecak, wypasione spodnie, chustka i nóż myśliwski za pasem, sprawiają, że ciemna masa odsuwa się na boki. Niczym przewodnik stada prowadzi zagubione owieczki do wodopoju, by potem, dostrzegłszy szlak na K2 odbić i wyruszyć w samotną podróż. Widać, że nie jest to pierwszy lepszy ciulas z Zamościa, a prawdziwy wilk mors...eee... górski.

7. Nordic Walking Masters
Para około 50-60 w czerwonych polarach pruje pod górę. Swój sprzynt kupili w Lidlu na promocji i to czyni ich prawdziwymi włojażerami. Przez większość czasu mają te (pierdolone) kije w górze, i nie potrafią się nimi posługiwać, choć są to zwykłe kije. Z tego co usłyszałam "Zbysiu, ale ty najpierw kładziesz lewą i idziesz lewą, a nie kładziesz lewą a idziesz prawą. Popatrz na mnie. Co ty zrobisz jak mnie zabraknie?" mogę tylko wnioskować, że nie mogą bez siebie żyć.

8. Gadże-maniak
Wydał fortunę na parasolkę z Zakopanego i na ciupagę z napisem "Lublin", dodatkowo ma na głowie góralski kapelusz, ze znajomym napisem, kierpce - też z napisem i Harnasia w ręce. Gdyby dało się kupić tatuaże z napisem też by kupił. Hej.


Jadźka, ujmij mje te góry z tyłu, niech wiedzo, że byliśmy w Świecie.

To koniec naszej wędrówki po meandrach górskiej turystyki. Jak użebram albo nie przepiję to pojadę nad morze i wszystko wam opowiem. Z dzisiejszej lekcji możecie wynieść nie tylko tyle, żeby uważać w górach, bo bywa ślisko, a pogoda jest zmienna. Zawsze bierzcie kurtę przeciwdeszczową i polar. Nigdy nie zapuszczajcie się sami na nieznane szlaki, a jeżeli już chcecie to zrobić to zgłoście to w schronisku. Jeżeli zaś chcecie się zabić - nie mówcie nikomu.
Jeszcze udaremnią wasz popisowy numer.