Miałam napisać notkę o tym, jak bardzo dorosłość ssie. O tym, jak moi rodzice zapomnieli o złożeniu i życzeń. O tym jak bardzo nienawidzę i jak bardzo wszystkim gardzę. O tym, jakbym se chciała uciec i tam zacząć nowe życie. Ale nie zacznę, bo i tak wiąż będę sobą, tą małą, głupiutką, niezbyt rozgarniętą trzpiotką (xD), jebusem, pajacem i nadwornym błaznem. Ale czy nie było tak, że to błazen był najmądrzejszą osobą na dworze?
Miałam napisać notkę o tym, jak bardzo tęsknię, pragnę, marzę. O tym, jak gram tu i tam. Miałam pisać o mostach, papieroskach, smuteczkach przy soczku. O tym, że weltschmerz, że boli, że wódka droga, że hedonizm i nihilizm ale tylko od 8.50 do 18.15 - gdy mama jest w pracy.
Miałam napisać o matce, randomowej ziomali - typowej fitgurl, o tobie, o sobie, o polityce i papieżku. O tym, że wyjazd z kraju, że już nie wierzę, że in vitro takie złe, że Bozia patrzy.
Nie napiszę o niczym, bo nie mam o czym. Coś się zmienia, ale jeszcze za wcześnie, żeby się chwalić, coś tam kiełkuje, ale jest zbyt mało widoczne (przynajmniej dla mnie). Powoli dostrzegam dyskretny urok dorosłości.
Nigdy nie będzie zbyt dobrze. Zawsze trzeba będzie na coś poczekać, ale czy warto?
Zobaczymy.
ja wychodzę z założenia, że w dorosłości najfajniejsze są szpilki, seks i nieobecność rodziców, mówiących nam, co mamy robić.
OdpowiedzUsuńtrzeba ten seks uprawiać
Usuńdorosłość straszna, ale ma swoje plusy.
OdpowiedzUsuńtrzymaj się tam