Chujowo

W zamierzchłych czasach, gdy byłam jeszcze niepełnoletnia i bałam się pić piwo przy ludziach, chodziłam do głupiej szkoły. Taki klimat nie teges, ludzie-alkoholicy, ryje te same od 92357298375 lat, chujowi nauczyciele, chujowy budynek, za dużo schodów, same nudy i ogólnie chujnia. Prze-chujnia. Mega-kurwa-chujnia. Ale pośród tej całej chuj-chujni egzystowałam ja - abstrakcyjno-futurystyczno-fantastyczny amalgamat absurdu, kiczu i piosenek Disco Polo. I byłam w tym zajebista. Prowadziłam długie wywody egzystencjalne, tańczyłam ze szklanką mleka, pisałam lepsze teksty, a to tylko dlatego, bo chujni miałam po uszy i tą chujnią gardziłam. Chujnia była moją inspiracją, muzą, pożywką, prawie tak jak czipsy.

Teraz chodzę do spoko szkoły, mam super znajomych, popalam i piję piwsko niczym hipis z lat w których chciałabym żyć. Super klimat, wszystkich lubię, no po prostu zero chujni. Tyle, że ja teraz jestem jakaś chujowsza. Owszem, wciąż ripostuję najlepszymi kawałkami, wciąż humor zboczono-pederastyczny mam, wciąż marzę o miłości, ale nie o tej zajebistej z ZARY, tylko tej chujowej - w sam raz dla mnie. Tyle, że to nie to. To nie jest ta sama nienawiść do świata z lat szczenięcych. Już nie piszę, tak jak dawniej, już nie mam tego polotu, straciłam chęć życia i z domu wychodzę tylko po lody Jocker. A może po prostu okres buntu i distroju zakończył się bezpowrotnie?

Żyjąc w chujni, byłam mega wyjebana w kosmos,
żyjąc w kosmosie jestem prze chujowa.

Mary Jane Anthem

1. Pewnego dnia, gdy byłem całkiem sam,
spotkałem cię pośród gęstych traw.
Zachwycił mnie twój wonny kwiat,
więc wziąłem cię do domu.

Ref,: O Mary Jane, o Mary Jane
kto lufkę będzie nabić umiał?
O mary Jane, o Mary Jane
kto cię zapalić będzie lubiał?

2.I nadszedł dzień, gdy odejść sobie chciałaś.
I choć nalegałem, to innego wybrałaś.
Byś wróciła przyjąłem tysiąc różnych postaw,
lecz w mej pamięci tylko twój zapach został.

Ref.: O Mary Jane, O Mary Jane...


3. Tak całkiem przypadkiem spotkałem cię znów.
Zapytałem czy pamiętasz jeszcze tamten nów.
Teraz zawsze i wszędzie będziemy razem
polecimy do gwiazd białym pegazem.

Ref.: O Mary Jane, o Mary Jane....

refren zgapiliśmy od Rojka, więc sorki Rojek.

Nikt nie podjeżdżał, oprócz kierowców autobusów, którzy mieli nadzieję, że się dosiądzie

To było jedno z tych letnich piątkowych popołudni, kiedy wiedziała, że tego wieczora przyjdzie jej zaszaleć jedynie grając w Chińczyka. Nie zwracając uwagi na wygląd i ubiór wyszła po 20 z domu mając nadzieję na coś, co się nigdy nie wydarzy. Nawet nie wiedziała w którą stronę iść, by czuć pełne spełnienie i zadowolenie.

Do porozumienia doszła dopiero siadając z puszką Sprite na przystanku. Dwie godziny później dalej siedziała, choć Sprite nie był już tak fantastycznie zimny i musujący jak zaraz po otwarciu. Liczyła samochody, i szukała kogoś, kogo zna, kto by siedział w tym samochodzie. Żeby podjechał i zapytał czy idzie z nimi na imprezę. Ale nikt nie podjeżdżał, oprócz kierowców autobusów, którzy mieli nadzieję, że się dosiądzie. Wielu ich przejechało, nawet po dwa razy. Nie skusiła się, taka była asertywna. A może jej się nie chciało? Patrzyła do wnętrz autobusów, by odnaleźć znajomą twarz. Niestety. Dopiero gdy dopiła napój i wyrzuciła go z krótkim "haha" (które nie było nawet śmiechem lecz wewnętrznym chichem) robiąc przy tym koślawy piruet, poczuła że "chłopiec, któremu oddałaby serce" dziwnie na nią patrzy. I to od dłuższej chwili. Poszła do domu, nie bacząc na dziwne zaczepki ze strony osiedlowych dresów. Zapuściła Pink Floydów i poszła spać. Chłopiec siedział dalej samotnie, marząc o niej.

Przynajmniej miała nadzieję na to, że on tak myśli.