Kolejny tytuł na pracę magisterską.
Weszłam z ciekawości. Nie żebym szukała. Tak jakoś. I tak se myślę, że to jest jednak paranoja. Dziewczęta udają, że są takie "szalone" dodając "xD", ":P" na końcu nicku. Panowie wstawiając podwójne "s" czy ostre słówka czują się bardziej męsko. NO-JA-PIERDZIELĘ. Ponad 90% osób miało rok urodzenia w nicku, cyferki, bardziej ważne, lub datę śmierci kota. Prawdopodobnie tylko 1% ludzi miało jakieś coś coby mnie zaciekawiło, czy to szalony nick czy to słit focia, czy po prostu twarz taka jakby miła.
Zdjęcia
Zdjęcia profilowe użytkowników w przedziale 18-25 były wykonywane prawdopodobnie przez jedną osobę- fotografa z prawdziwego zdarzenia. ŁaŁ. Większość kolesi miało focie, albo bez koszulki, albo w okularach przeciwsłonecznych. Czyżby chcieli wydać się bardziej tajemniczy? Coś na styl Jamesa Bonda? A zdjęcia z opaloną klatą? No cóż... "Pacz mała ile biorę na klate, takie jak ty chrupam na śniadanie!!" czy "Jestem taki męski, w moich ramionach nic ci nie grozi bejbe". Nic tylko wyciągać telefon i pisać do psiapsiółek że się poznało fajnego Misiaka!
Panie preferowały prześwietlone zdjęcia na tzw. rybkę, oczywiście zaraz po solarce, artystyczne zdjęcia w krzakach i obcisłych wydekoltowanych bluzeczkach. By dodać sobie trochę tajemniczości, tak jak panowie, wkładały zasłaniające pół twarzy okulary przeciwsłoneczne, co się nijak odnosi do celu zakładania takiego konta, na takim portalu. Były też bardzo popularne trzy (?) lata temu zdjęcia (ł)oczu i grzywek. No tak, teraz wszyscy patrzą tylko na osobowość, która i tak jest denna, bo dziś nie ma już ludzi wartościowych (chyba że mówimy o jakichś szejkach czy Billu Gatesie).
Idąc głębiej, wertując kolejne profile, gdzie zdjęć jest udostępnionych więcej, ja, jako naczelny andergrandowy hejter miałam ochotę wypieprzyć komputer przez okno (żal mi było staruszka, a w karcie obok ładował się Bananowy doktor). No cóż, konkluzja jest prosta. Na portalach randkowych mamy bardzo duży odsetek cór Koryntu. To takie pocieszające! Wchodzisz na poważny portal randkowy, bo w realu trudno ci zagadać, szukasz może nie miłości, ale jakiegoś dobrego przyjaciela a znajdujesz siedlisko kurw i romantycznych dresów zapodających teksty o prawdziwym życiu.
Przybyłem, zobaczyłem, przeleciałem
Ambitne, dosadne a przede wszystkim głupie. Opis służy do "zareklamowania się" a nie do pisania osiedlowych mONdrości. Ci starsi czy ci, który dalej się edukują, owszem, mieli coś ciekawego, ale nie było to godne zapamiętania. Jakieś cytaty że dobry den! czy HelloU czy zrób cytrynę z lemoniady, ale również nic coby mnie za serce ujęło.
"Wysoki i poszukujący sensu w życiu wodnik, nie palący"
Poziom zażenowania i facepalmu osiągnął kolejny szczyt. Kolejny ośmiotysięcznik podbity. Dzięki Boże. Gdybym nie bała się bólu i faktu że przeżyję i wszyscy będą pytać "dlaczego to zrobiłaś?", to tak z chęcią strzeliłabym sobie w rozczochraną. Ludzie w dziale "O mnie" w polu "czas wolny" w 90% wpisywali imprezy, sex czy dojenie krów. Normalka. Ale ja, ja jestem taka kurwa ambitna, tak bardzo chciałam podnieść swoje mniemanie o ludziach, tak bardzo chciałam przez chwilę poczuć że są inni, tak bardzo inaczej zjebani jak ja, zjebani w inną stronę. Nie potrafię skomentować faktu że w polu czas wolny jakiś pojeb wpisał "Oglądam Tv". Każdy ogląda Tv, ale żeby nie mieć jakiś zajęć, jakiś ambicji, jakiejś pasji? Żeby sie specjalnie na kurs modelarstwa nie zapisać, tylko po to by wyjść z domu?
"Książę na białym koniu"
Takie były preferencje pań z przedziału wiekowego 18-25. No kto by nie chciał? Która z nas nie marzy o umięśnionym brunecie, stylowo ubranym, ze świetną pracą, samochodem i domkiem letniskowym w Kołobrzegu? I wiadomo... miły, inteligentny, oczytany, znający języki (jes of kors, naturliś ja wol, absolimo), zabawny, dobry w łóżku, niezdradzający, kupujący buty i sukienki...No kto by nie chciał? Hmmm... ale... czy przypadkiem ... tacy... ludzie... nie istnieją? No ja nie wiem, jak masz takiego chłopaka, to super, gratulacje i "Lubię to" na fejsie. Serio. MhM.
Zamykam kartę z portalem randkowym i idę napić się herbaty, bo czy jest sens? Czy jest sens w tym, że tylko się zdenerwuję, że zniszczę sobie nerwy jak mogę na spokojnie napić się herbaty i poczekać na księcia na białym koniu? To nie ma sensu. Ludzi jakich szukam nie znajdę w internecie. Znajdę w bibliotece, na koncercie Dip Parpl czy innego Ret Hod Czili Peperz, znajdę w empiku przy płytach, znajdę w Tesco, znajdę gdzieś, kiedyś.
Ale nie dziś.
25 grudnia 2011
Mission Impossible: Wigilia
Wigilia sama w sobie była strasznie nudna. Nie miałam siły, ochoty a może po prostu chciałam być miła i nie komentowałam żadnego dania. Użyłam tylko jednego "spadaj" i tylko dwóch "sama jesteś..." z czego jestem bardzo dumna. Stanęliśmy przy stole, pomodliliśmy się, w tle brzęczały kolędy, a ja pełna nadziei na rychły koniec świata i podniosłego nastroju przeczytałam fragment pisma świętego, dodałam również kilka śmiesznych komentarzy na temat stylu pisania św. Łukasza. Nadszedł czas życzeń. Jak co roku: lepszego zachowania, lepszych (!) ocen, uśmiechu, lepszych ocen i lepszego zachowania. Miłości mi nikt nie życzy, bo ja jeszcze jestem za młoda i za głupia na takie pierdoły. Ja się mam uczyć a nie o chłopakach myśleć. Ja wygłosiłam: "Niczego, bo wszystko już macie, a rozumu i zaufania do dzieci nie sprzedają w sklepach". Padre zachichotał,a matriarchat skrzywił oblicze.
Cała godzinę jedzenia (WTF?!) słuchałam jaka to panga nie jest zajebista i żebym se wzięła, bo pyszna jest przecież. A matriarchat to już w ogóle kucharz na 102. Wypiłam barszcz i zjadłam zrobione przez siebie pierogi z serem bo innych nie lubię a następnie pozostałam przy standardzie wigilijnym: ziemniaki z masłem, ziemniaki pieczone w piekarniku, zmielony filet rybny z kształcie delfina w panierce i masa mandarynek a do picia oczywiście podmieniona zimna herbata zamiast kompotu z suszu. Skończyłam po 15 minutach, po czym matriarchat skomentował fakt, że tylko o prezentach myślę i kazał mi jeszcze coś zjeść. Zaczęłam tworzyć dzieło z owoców, ziemniaków i ryby by potem je sfotografować ale rządy totalitarne znów stwierdziły że się bawię i marnuję jedzenie. Patrzyłam jak jedzą a z każdą chwilą napawałam się obrzydzeniem do jedzonych przez nich grzybów i kapusty z grochem. Potem wypiliśmy lampkę wina, znaczy ja zostałam pominięta w nalewaniu, ale nie żebym o sobie dała zapomnieć. W końcu usłyszałam: "Ciekawe czy przyszedł do ciebie aniołek, a taka niegrzeczna jesteś że pewnie ci nic nie zostawił!" Skwitowałam to "Sama se kupiłam prezent, bo aniołek zawsze daje jakieś wieśniactwo" i poszłam pod moją pół-żywą (a jak, ekologia na piątkę) choinkę by przynieść prezenty i zniszczyć sobie psychikę. Wigilia skończyła się, a ja poszłam spać (trzeba odespać te Krakowa, te Katowice, te jazdy do Warszawy, ten zapieprz cały)
Jak co roku jest kaszana.
Książka, kasa, czekolada.
Matka-sweter, ojciec- płytę
ma wigilia zakrawa na stypę!
Sztuczny uśmiech to podstawa,
za krzywe zęby dostanę brawa.
Kalendarz, skarpetki, perfumy
Moje Święta to masa nudy!
I jak co roku jest to samo-
Nie lubię wigilii-wybacz mi mamo!
Ah to haiku
EDIT: Ej lol! W tym roku wykorzystałam wszystkie tematy wigilijno-świąteczne na notki. W przyszłym roku będę chyba pisać o polityce, albo o tym jak to idę na studniówkę (sama), nikt mnie nie kocha i, że skończyła się kola. Jak napiszę coś o świętach to mnie zabijcie.
Cała godzinę jedzenia (WTF?!) słuchałam jaka to panga nie jest zajebista i żebym se wzięła, bo pyszna jest przecież. A matriarchat to już w ogóle kucharz na 102. Wypiłam barszcz i zjadłam zrobione przez siebie pierogi z serem bo innych nie lubię a następnie pozostałam przy standardzie wigilijnym: ziemniaki z masłem, ziemniaki pieczone w piekarniku, zmielony filet rybny z kształcie delfina w panierce i masa mandarynek a do picia oczywiście podmieniona zimna herbata zamiast kompotu z suszu. Skończyłam po 15 minutach, po czym matriarchat skomentował fakt, że tylko o prezentach myślę i kazał mi jeszcze coś zjeść. Zaczęłam tworzyć dzieło z owoców, ziemniaków i ryby by potem je sfotografować ale rządy totalitarne znów stwierdziły że się bawię i marnuję jedzenie. Patrzyłam jak jedzą a z każdą chwilą napawałam się obrzydzeniem do jedzonych przez nich grzybów i kapusty z grochem. Potem wypiliśmy lampkę wina, znaczy ja zostałam pominięta w nalewaniu, ale nie żebym o sobie dała zapomnieć. W końcu usłyszałam: "Ciekawe czy przyszedł do ciebie aniołek, a taka niegrzeczna jesteś że pewnie ci nic nie zostawił!" Skwitowałam to "Sama se kupiłam prezent, bo aniołek zawsze daje jakieś wieśniactwo" i poszłam pod moją pół-żywą (a jak, ekologia na piątkę) choinkę by przynieść prezenty i zniszczyć sobie psychikę. Wigilia skończyła się, a ja poszłam spać (trzeba odespać te Krakowa, te Katowice, te jazdy do Warszawy, ten zapieprz cały)
Jak co roku jest kaszana.
Książka, kasa, czekolada.
Matka-sweter, ojciec- płytę
ma wigilia zakrawa na stypę!
Sztuczny uśmiech to podstawa,
za krzywe zęby dostanę brawa.
Kalendarz, skarpetki, perfumy
Moje Święta to masa nudy!
I jak co roku jest to samo-
Nie lubię wigilii-wybacz mi mamo!
Ah to haiku
EDIT: Ej lol! W tym roku wykorzystałam wszystkie tematy wigilijno-świąteczne na notki. W przyszłym roku będę chyba pisać o polityce, albo o tym jak to idę na studniówkę (sama), nikt mnie nie kocha i, że skończyła się kola. Jak napiszę coś o świętach to mnie zabijcie.
16 grudnia 2011
Dlaczego nienawidzę świąt
Oto powody które niszczą unikalny "zapach" świąt. Jak na razie nikt i nic nie zmieniło mojego zdania odnośnie tej kwestii.
1. Zakupy- bo to od nich należy zacząć przygotowania do świąt. Zapieprzanie z dwudziestoma kilogramami przez 2 kilometry w poszukiwaniu auta to na prawdę świetny trening. Jeszcze rok a zacznę startować w podnoszeniu ciężarów albo w rzucie karpiem na odległość. Wyczekiwanie 5 godzin w trzykilometrowej kolejce do kasy, bo inne kurwa są zamknięte, bo panie mają przerwę to moje jedyne wspomnienia przedświątecznych zakupów. A zapomniałbym o poszukiwaniu wszystkiego w całym sklepie. Jak zazwyczaj mam dobrą orientację, to manager sklepu tuż przed świętami zarządzi przemeblowanie i szukanie rodzynek trwa 2 godziny dłużej. Najlepsze jest to że mimo wszystkich świątecznych zakupów, w wigilię trzeba zapieprzać do sklepu bo zawsze czegoś brakuje.
2. Wielkie Żarcie- Trzydniowe wpierdalanie na chama. Dla wielkiego murzyńskiego huja przygotowujemy pięć ton potraw, tylko po to by nie mieściły się w lodówce. W wigilię wpierdalamy ile się da, bo przecież można, pomijam fakt że tak to wpierdalamy cały rok. Wpierdalamy ile się da, tylko po to by przed sylwestrem stwierdzić że nie mieścimy się w żadną sukienkę. Z leżenia do jedzenia, potem przekąska ze śledzika, popita, znowu żremy, drzemka, znowu żremy, sen. Oj wątroba się odwdzięczy.
3. Kolędy- Zwłaszcza te w wykonaniu Edyty Górniak dołączone do świątecznej Vivy, które nie przypominają melodią kolęd tylko hymny narodowe Boliwii czy Kenii. Słysząc standardy świąteczne w radiu 1 grudnia krew mnie zalewa. Po trzech dniach słuchania w kółko "Last Christmas" czy "All I want for Christmas is You" mam ochotę wsiąść śrubokręt i zacząć dźgać wszystko wokół.
4. Reklamy- szczególnie te Coca-Coli. Na każde "Coraz bliżej święta" miałam, i mam ochotę wyrzucić telewizor przez okno. Reklamy mi nie przeszkadzają, bo mogę na spokojnie, w czasie ich trwania, zrobić siku, kanapkę i herbatę. Ale teraz, kiedy reklamy polecające Barbie Sado-Maso z podręcznym zestawem tortur czy Grę "Usuń dziecko", trwają pół godziny i puszczane są co 15 minut to na prawdę zaczynam wątpić w publiczną telewizję i na serio zastanawiam się czy nie kupić sobie kablówki, bo tam ponoć są programy bez reklam.
5. Świąteczne Filmy- "Świąteczna gorączka", "Witaj święty mikołaju","Grinch-Świąt nie będzie" (mój numer 1) czy nieśmiertelny "Kevin Sam w Domu" puszczane przez pierwsze 2 dni świąt demotywują do życia. Każdy z nich debilnie głupi, z irracjonalnymi dialogami, sztuczna grą i idiotyczna fabułą wplecioną w zimową scenerię Ameryki lat 90' sprawia że zaczynam płakać rzewnymi łzami. Bo to właśnie wtedy, jak byłam mała i głupia filmy te miały swój urok. Sprawiały, że w świętach była jakaś magia. Teraz to już tylko kupa.
6.Zjazdy Rodzinne- Kiedyś wspominałam, że jest to jedna z wielu rzeczy na liście tego co nienawidzę najbardziej. Rodzinne zjazdy nie są prawdziwymi Rodzinnymi Zjazdami bez pytań:"Kiedy przyprowadzisz swojego kawalera?", "A masz już jakiegoś chłopca na oku?" czy "To gdzie chcesz iść na studia?" Nie były by też sobą gdyby wszyscy wujkowie (ciotki czasami też) się nie upili i nie zaczęli śpiewać kolęd na balkonie. Pomijam całe świąteczne wpierdalanie, rozmowy o szkole czy o tym, że "ten karpik wyszedł ci świetnie, Marylko!".
7.Prezenty- mimo, że w nich tkwi cała magia świąt. To wyczekiwanie na kolejną piżamę, sweter czy skarpetki jest na prawdę nużące. Nie lubię prezentów dostawać (co jest chyba anomalią) ponieważ od dalszej rodziny dostaję atlasy ze zwierzątkami(np.: "1000 młodych zwierząt") czy moje ulubione książki wysoce edukacyjne np.: "Wynalazki, które zmieniły świat" (niestety nie było tam wibratora czy kajdanek z futerkiem), a od matriarchatu książki: "Pamiętnik księżniczki", "Dziewczyna Ameryki" czy "Zmierzch" lub ubrania typu sweter czy piżama. Prezentów nie lubię dawać, bo jak zaczynałam je dawać były totalnie ignorowane, zapomniane a po 2 latach wyrzucane. Wielkie dzięki.
8. Sprzątanie- to przyjemność, sprzątać prasować czy wycierać podłogi. Przynajmniej dla mnie, jeżeli nie muszę tego robić, a jakiś mały kat nie stoi mi nad głową i nie wrzeszczy "Jak to wycierasz?! Tu nie wytarłaś! Dlaczego tak krzywo?! Wypłucz tą szmatę bo są smugi!". Ale przed świętami nienawidzę tego szczególnie.
9. Święty Mikołaj- tak nie lubię go. Za jego "HO! HO! HO!" i czerwone ubranie. Zawsze uważałam że jest dziwny, nie wspominałam o grupie wiernych elfów, które są na każde jego polecenie. A tak wygląda św. Mikołaj w oczach człowieka smutnego :
10. Świąteczne Pierdolenie- tego w szczególności nienawidzę. Wspominanie że święta, to radość, miłość i wszystko inne jest bez sensu. Każdy z nas nienawidzi świąt, tylko jeszcze o tym nie wie. Nie ma już ludzi który kochają święta. To minęło bezpowrotnie. Nic nie będzie takie jak kiedyś. Całe święta obchodzimy na przymus, mimo to oszukujemy się że liczy się czas spędzony z rodziną.
Mały przedświąteczny smaczek...
1. Zakupy- bo to od nich należy zacząć przygotowania do świąt. Zapieprzanie z dwudziestoma kilogramami przez 2 kilometry w poszukiwaniu auta to na prawdę świetny trening. Jeszcze rok a zacznę startować w podnoszeniu ciężarów albo w rzucie karpiem na odległość. Wyczekiwanie 5 godzin w trzykilometrowej kolejce do kasy, bo inne kurwa są zamknięte, bo panie mają przerwę to moje jedyne wspomnienia przedświątecznych zakupów. A zapomniałbym o poszukiwaniu wszystkiego w całym sklepie. Jak zazwyczaj mam dobrą orientację, to manager sklepu tuż przed świętami zarządzi przemeblowanie i szukanie rodzynek trwa 2 godziny dłużej. Najlepsze jest to że mimo wszystkich świątecznych zakupów, w wigilię trzeba zapieprzać do sklepu bo zawsze czegoś brakuje.
2. Wielkie Żarcie- Trzydniowe wpierdalanie na chama. Dla wielkiego murzyńskiego huja przygotowujemy pięć ton potraw, tylko po to by nie mieściły się w lodówce. W wigilię wpierdalamy ile się da, bo przecież można, pomijam fakt że tak to wpierdalamy cały rok. Wpierdalamy ile się da, tylko po to by przed sylwestrem stwierdzić że nie mieścimy się w żadną sukienkę. Z leżenia do jedzenia, potem przekąska ze śledzika, popita, znowu żremy, drzemka, znowu żremy, sen. Oj wątroba się odwdzięczy.
3. Kolędy- Zwłaszcza te w wykonaniu Edyty Górniak dołączone do świątecznej Vivy, które nie przypominają melodią kolęd tylko hymny narodowe Boliwii czy Kenii. Słysząc standardy świąteczne w radiu 1 grudnia krew mnie zalewa. Po trzech dniach słuchania w kółko "Last Christmas" czy "All I want for Christmas is You" mam ochotę wsiąść śrubokręt i zacząć dźgać wszystko wokół.
4. Reklamy- szczególnie te Coca-Coli. Na każde "Coraz bliżej święta" miałam, i mam ochotę wyrzucić telewizor przez okno. Reklamy mi nie przeszkadzają, bo mogę na spokojnie, w czasie ich trwania, zrobić siku, kanapkę i herbatę. Ale teraz, kiedy reklamy polecające Barbie Sado-Maso z podręcznym zestawem tortur czy Grę "Usuń dziecko", trwają pół godziny i puszczane są co 15 minut to na prawdę zaczynam wątpić w publiczną telewizję i na serio zastanawiam się czy nie kupić sobie kablówki, bo tam ponoć są programy bez reklam.
5. Świąteczne Filmy- "Świąteczna gorączka", "Witaj święty mikołaju","Grinch-Świąt nie będzie" (mój numer 1) czy nieśmiertelny "Kevin Sam w Domu" puszczane przez pierwsze 2 dni świąt demotywują do życia. Każdy z nich debilnie głupi, z irracjonalnymi dialogami, sztuczna grą i idiotyczna fabułą wplecioną w zimową scenerię Ameryki lat 90' sprawia że zaczynam płakać rzewnymi łzami. Bo to właśnie wtedy, jak byłam mała i głupia filmy te miały swój urok. Sprawiały, że w świętach była jakaś magia. Teraz to już tylko kupa.
6.Zjazdy Rodzinne- Kiedyś wspominałam, że jest to jedna z wielu rzeczy na liście tego co nienawidzę najbardziej. Rodzinne zjazdy nie są prawdziwymi Rodzinnymi Zjazdami bez pytań:"Kiedy przyprowadzisz swojego kawalera?", "A masz już jakiegoś chłopca na oku?" czy "To gdzie chcesz iść na studia?" Nie były by też sobą gdyby wszyscy wujkowie (ciotki czasami też) się nie upili i nie zaczęli śpiewać kolęd na balkonie. Pomijam całe świąteczne wpierdalanie, rozmowy o szkole czy o tym, że "ten karpik wyszedł ci świetnie, Marylko!".
7.Prezenty- mimo, że w nich tkwi cała magia świąt. To wyczekiwanie na kolejną piżamę, sweter czy skarpetki jest na prawdę nużące. Nie lubię prezentów dostawać (co jest chyba anomalią) ponieważ od dalszej rodziny dostaję atlasy ze zwierzątkami(np.: "1000 młodych zwierząt") czy moje ulubione książki wysoce edukacyjne np.: "Wynalazki, które zmieniły świat" (niestety nie było tam wibratora czy kajdanek z futerkiem), a od matriarchatu książki: "Pamiętnik księżniczki", "Dziewczyna Ameryki" czy "Zmierzch" lub ubrania typu sweter czy piżama. Prezentów nie lubię dawać, bo jak zaczynałam je dawać były totalnie ignorowane, zapomniane a po 2 latach wyrzucane. Wielkie dzięki.
8. Sprzątanie- to przyjemność, sprzątać prasować czy wycierać podłogi. Przynajmniej dla mnie, jeżeli nie muszę tego robić, a jakiś mały kat nie stoi mi nad głową i nie wrzeszczy "Jak to wycierasz?! Tu nie wytarłaś! Dlaczego tak krzywo?! Wypłucz tą szmatę bo są smugi!". Ale przed świętami nienawidzę tego szczególnie.
9. Święty Mikołaj- tak nie lubię go. Za jego "HO! HO! HO!" i czerwone ubranie. Zawsze uważałam że jest dziwny, nie wspominałam o grupie wiernych elfów, które są na każde jego polecenie. A tak wygląda św. Mikołaj w oczach człowieka smutnego :
10. Świąteczne Pierdolenie- tego w szczególności nienawidzę. Wspominanie że święta, to radość, miłość i wszystko inne jest bez sensu. Każdy z nas nienawidzi świąt, tylko jeszcze o tym nie wie. Nie ma już ludzi który kochają święta. To minęło bezpowrotnie. Nic nie będzie takie jak kiedyś. Całe święta obchodzimy na przymus, mimo to oszukujemy się że liczy się czas spędzony z rodziną.
Mały przedświąteczny smaczek...
Subskrybuj:
Posty (Atom)