Są rzeczy z którymi nie można sobie samemu poradzić. Nie można, a nawet nie ma takiej siły, którą ma w sobie ludzki umysł (mój dość pusty w ostatnim czasie) by sobie z nimi poradzić. Są rzeczy, które przerosną każdego. Są rzeczy, które przytłaczają tak bardzo, że nie za bardzo wiadomo co z nimi zrobić. Nie za bardzo wiadomo też, co zrobić ze sobą. I z tym całym gównem.
I nie pomogą nic nie warte rady pseudo-wrażliwych szmat, że trzeba wypić herbatkę, porozmawiać, popłakać sobie (ale jak nikt nie patrzy i bez mejkapu, bo się rozmaże) i będzie ok. Mogę wypić herbatę. Dwie herbaty. Sto herbat. Proszę bardzo. Jestem gotowa wypić milion filiżanek herbaty, ale to i tak nie pomoże. Mogę sobie zrobić kakałko i będąc w piżamce w króliczki, siedzieć na parapecie, pisząc wiersze czy patrzeć na migające światła miasta. To też nie pomoże. Mogę się urżnąć w trupa i być najlepszym piratem w okolicy, ale to nie wymaże bólu. Mogę dać sobie w żyłę, tu i teraz. Mogę wiele. Jedyne czego chcę, to umrzeć. Szybko i bezboleśnie, bo bólu było już zbyt wiele.
Mam rzeczy, z którymi nie jestem sobie w stanie poradzić. I potrzebuję kogoś, komu mogę zaufać. Bezgraniczne. Muszę wiedzieć, że moje rzeczy zostaną w tej osobie bezpieczne. Nie potrzebuję rad, nie chcę pieniędzy, blichtru. Po prostu, żeby ktoś był. I był w stanie przejąć odrobinę rzeczy. Na przechowanie chwilowe lub wieczne.
Zapytasz: Co się stało, cukiereczku?
Zbyt wiele, kochasiu.
łepetyna do góry, sporo osób dookoła Ciebie prawdopodobnie nadaje się do wysłuchania Ciebie i podzielenia Twojego bólu.
OdpowiedzUsuńdamy radę!
A może ta zaufana osoba jest bliżej niż myślisz (?) Być może nawet nie wiesz że to ona, nie dopuszczasz jej do siebie (?)
OdpowiedzUsuńSłuchając piosenki, którą wstawiałaś przypomniała mi się Pidżama Porno ze swoim "każdy nowy dzień rodzi nowe paranoje". Co zrobić, jak nic nie zrobisz? Chcąc nie chcąc na niektóre rzeczy nie ma się wpływu. Można ślepo wierzyć, że za niedługo stanie się coś przełomowego. ~ChosenPessimist
OdpowiedzUsuńWchodzę na twojego bloga już od pewnego czasu i coraz bardziej zaczynam się o Ciebie bać, Jesteśmy prawie rówieśniczkami i z tego co przeczytałam dużo nas łączy. Strasznie chciałabym cię poznać i z tobą pogadać, daj znać w komentarzu co o tym myślisz. K.
OdpowiedzUsuńmam nadzieję, że jesteś psychiatrą (potrzebuję tabsów) albo płatnym mordercą, ewentualnie przyniesiesz rum. priv: nocneharce@gmail.com
UsuńTak, najlepsze rady dają Ci którzy sami ich potrzebują, zresztą nigdy się nie stosują. Coś Ci powiem: lepiej nie będzie. Skoro wytrzymałaś do dwudziestki to jest nieźle, ja mam 18 zbliża się 19 i boje się o każdy dzień, o każdy pieprzony dzień, który jest jedną wielką walką o przetrwanie, chociaż nie wiem po co...Czasem zadaję sobie pytanie, jak udało mi się przetrwać tyle lat..18..to dużo...i nie mam pojęcia jak...
OdpowiedzUsuń