Mięsne Dranie

Mięsne Dranie po raz trzeci w mojej ulubionej dolinie zaściankowości i debilizmu. Głupota miesza się z fanatyzmem religijnym i spermą kolegów z przedszkola gdzieś pod krzakiem (nie ze mną). Marzeniem z dzieciństwa było przebranie się za Lorda Vadera, Klauna albo kolesia z kartonem na głowie. Skończyłam na tym, że przeleżałam cały koncert, czekając na zbawienie. Grupy koncertowiczów te same, fajne bojsiki nie-same, brzydkie laski- z bojsikami, a geje z przyjaciółmi. Nocny Harcerz - samotnie, ale i sam.

Elegancka koszula, spodnie spoczko, vansiki, alkohol - nie ma bata- i fajki - choć bida. Wzięłam kurtkę, w którą wsiąkały ostatnie krople deszczu; patrząc jak ludzie tłumnie czekają do wejścia smoka. W słuchawkach Iggy Pop, The Kinks i Joy Division. Zawyżam sobie mniemanie o dzisiejszym koncercie takimi pierdołami, tylko po ty by stwierdzić, że grali jak zwykle, czyli chujowo. Nie chodzi o MG, bo to akurat było bez zarzutu - wiadomo mega i magia. Jest po prostu chujnia na mieście. Super, mega, niezależny perfomans artystyczny gwiazd wielkiego formatu. blablabla. Serio takie koncerty, któryś raz z rzędu są nudne. I nie jest to koncert Stonesów czy Sera Dżona Ęltona, że trzeba ich widzieć i słyszeć. Jak na mój obecny stan psychiczny (chcę być niewidzialna) wystarczy, że słyszę. To i tak dużo.

Jedyny plus: bilety za 2 dychy. A ja i tak nie weszłam na teren koncertu. Zagadałam do ochroniarza, kiedy kończą, żeby mnie puścili darmo, ale to jakieś bubki z Warszafy. Tom poszła do baru przy kładce, piwo zamawiając, do barmana uśmiech puściłam zalotny, wyszłam na pole i zapaliłam fajkę. Piwo do dna. I poszłam szukać miłości, oddalając się od niej. Szłam przed siebie, nie patrząc na tłumy zmierzające w przeciwną stronę. Czułam się jak bohater na ostatnich dziesięciu stronach, po bitwie, co patrzy na pobojowisko i wdycha dym zwycięstwa (nikotyna, biczys). I tak szłam, mijając ludzi, przystanki, drzewa i sklepy. Miasto wymarło. Zmęczona podróżą, zasiadłam na przystanku i łez parę uroniłam. Bo nie weszłam, bo szkoła, bo bieda zamknięta, bo źle, bo brak bojsika, bo mama zauważy ubywającą Pepsi z Cytrynówką Lubelską. Jak se popłakałam, to usłyszałam dźwięki muzyki z niedaleka płynące, słyszałam śmiechy przyjaciół i wrogów (ponoć to nie to samo).

Gratuluję zjebanego życia.

Chujowo

W zamierzchłych czasach, gdy byłam jeszcze niepełnoletnia i bałam się pić piwo przy ludziach, chodziłam do głupiej szkoły. Taki klimat nie teges, ludzie-alkoholicy, ryje te same od 92357298375 lat, chujowi nauczyciele, chujowy budynek, za dużo schodów, same nudy i ogólnie chujnia. Prze-chujnia. Mega-kurwa-chujnia. Ale pośród tej całej chuj-chujni egzystowałam ja - abstrakcyjno-futurystyczno-fantastyczny amalgamat absurdu, kiczu i piosenek Disco Polo. I byłam w tym zajebista. Prowadziłam długie wywody egzystencjalne, tańczyłam ze szklanką mleka, pisałam lepsze teksty, a to tylko dlatego, bo chujni miałam po uszy i tą chujnią gardziłam. Chujnia była moją inspiracją, muzą, pożywką, prawie tak jak czipsy.

Teraz chodzę do spoko szkoły, mam super znajomych, popalam i piję piwsko niczym hipis z lat w których chciałabym żyć. Super klimat, wszystkich lubię, no po prostu zero chujni. Tyle, że ja teraz jestem jakaś chujowsza. Owszem, wciąż ripostuję najlepszymi kawałkami, wciąż humor zboczono-pederastyczny mam, wciąż marzę o miłości, ale nie o tej zajebistej z ZARY, tylko tej chujowej - w sam raz dla mnie. Tyle, że to nie to. To nie jest ta sama nienawiść do świata z lat szczenięcych. Już nie piszę, tak jak dawniej, już nie mam tego polotu, straciłam chęć życia i z domu wychodzę tylko po lody Jocker. A może po prostu okres buntu i distroju zakończył się bezpowrotnie?

Żyjąc w chujni, byłam mega wyjebana w kosmos,
żyjąc w kosmosie jestem prze chujowa.

Mary Jane Anthem

1. Pewnego dnia, gdy byłem całkiem sam,
spotkałem cię pośród gęstych traw.
Zachwycił mnie twój wonny kwiat,
więc wziąłem cię do domu.

Ref,: O Mary Jane, o Mary Jane
kto lufkę będzie nabić umiał?
O mary Jane, o Mary Jane
kto cię zapalić będzie lubiał?

2.I nadszedł dzień, gdy odejść sobie chciałaś.
I choć nalegałem, to innego wybrałaś.
Byś wróciła przyjąłem tysiąc różnych postaw,
lecz w mej pamięci tylko twój zapach został.

Ref.: O Mary Jane, O Mary Jane...


3. Tak całkiem przypadkiem spotkałem cię znów.
Zapytałem czy pamiętasz jeszcze tamten nów.
Teraz zawsze i wszędzie będziemy razem
polecimy do gwiazd białym pegazem.

Ref.: O Mary Jane, o Mary Jane....

refren zgapiliśmy od Rojka, więc sorki Rojek.